SON TURNALAR / Necdet Ekici

 

 

 

Akçağ Yayınları, 1. Baskı, Ankara 2015

147 sayfa

Türü: Öykü

Son 20 yılın iyi hikayecilerinden olan üç ismin ortak bir özelliği var. Bulundukları, yaşadıkları coğrafyanın insanlarını ve kültürünü, unutulmaya yüz tutmuş hayatlarını anlatmaları. Bu üç iyi hikayeci Kayseri’den Emir Kalkan, Maraş’tan Necdet Ekici ve Kırşehir’den İmdat Avşar.

1955 yılında Kahramanmaraş’ın Afşin ilçesinde Arıtaş Kasabasında doğan yazar Türkçe öğretmenliği bölümü mezunu. Yazarın daha önceki hikayelerini başta Türk Edebiyatı dergileri olmak üzere okumuş ve yıllarca aklımdan çıkmayan harika hikayeler olarak hafızama yazmış, hatta başkalarına da okutmuştum.

Şimdiye kadar biri ağıt, biri fikir olmak üzere geri kalanları hikaye olan sekiz kitap yayınlamış yazar. Üretken olması bir tarafa aynı zamanda hikayeleri de sıradan değil. Hem ödüllü, hem de ciddi bir kültür kitabı. Hikayelerinden hemen hepsi doğduğu bölgenin insanlarının, kültürünün, konuşmasının yazılı kaynak olarak kaydedilmesini sağlayan birer eser olarak ele alınacak kadar dolu.

Kitaba ismini veren son turnalar hikayesi İnönü dönemindeki Kur’an öğrenmenin, öğretmenin, okumanın , camiden Arapça ezan okumanın yasaklandığı dönemdeki imam olan babası Jandarma tarafından götürülen bir çocuğun gözünden annesinin aklını yitirmesini anlatıyor. Bir dönemin çarpık siyasetinin çarpıcı hikayesi bu kadar net, sade, içten, samimi ve gerçek sahnelerle anlatılabilir ancak. Şahmaran hikayesi ise giderek kaybolan abdal kültürünün ve hayatının anlatımına dair öyle güzel ipuçları veriyor ki. Kirve denilen Abdal kadınlarının “Bizde iki şey olmaz. Biri namıssızlık, biri hırsızlık.” sözü unutulacak gibi değil.

On hikaye var içinde. 18 yıl askerlik yapan bir İstiklal gazisinin acı hikayesi, bir saz ustasının, evladına hasret giden bir babanın, bir bahçe meraklısı yaşlı adamın nasıl bir cennet bahçesi yaptığının hikayeleri ve diğerleri var.

Güzel bir kapak ile satışa sunulan bu yeni kitabın edebiyat meraklıları tarafından zevkle okunacağı kesin.

Kitabın eleştirilecek tarafı var mı? Evet. İmla hatası oldukça fazla. Bunların hemen tamamı ise noktalama işaretlerinden kaynaklanıyor. Ünlem ile üç noktayı yan yana kullanmak gibi pek çok noktalama işareti cümle sonunda bir arada

kullanılmış. Virgüller, noktalar arası boşluklar da da ihmaller var. Ancak bunların hiçbiri kitaptaki hikayelerin güzelliğine mani olamıyor. Yine de sekiz kitap çıkarmış olan bir yazardan bu imla hatalarını beklememek okuyucunun hakkı.

Yazarın eline, kalemine sağlık.

Yorum: Ayşe Filiz Yavuz, 2015 Temmuz